สาเหตุที่ทหารลาวกลัวทหารไทย (ขำๆ) ::
1.ความเก่งกล้าของนักรบไทยเกิดขึ้นในเย็นวันหนึ่ง...ริมแม่น้ำโขง เมื่อรั้วของชาติไทยขี้เหงารายหนึ่งยืนเข้าเวรอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขง และได้มองเห็นทหารของประเทศเพื่อนบ้านอยู่ฝั่งตรงข้าม

2.ด้วยความเหงาจึงอยากทักทายทหารลาว แต่... ด้วยความกว้างของแม่น้ำโขงจึงไม่อาจตะโกนพูดคุยและทักทายได้ จึงได้แต่ส่งสัญญาณมือ "วู้!...." (เจ้านั่นเป็นทหารแนวได๋?) ว่าแล้วก็ส่งสัญญาณมือชี้ไปทางทหารลาว - ทหารลาว "...?????...."

3.เมื่อทหารไทยขี้เหงา เห็นทหารลาวไม่ส่งสัญญาณตอบ จึงส่งสัญญาณมือต่อไป (เป็นทหารราบแม่นบ่?) เอามือสองข้างตั้งฉากแล้วโบกลง - ทหารลาว "..????..."

4.เมื่อทหารไทยขี้เหงา เห็นทหารลาวไม่ส่งสัญญาณตอบ จึงส่งสัญญาณมือต่อไป (เป็นทหารเรือแม่นบ่?) ทำท่าว่ายน้ำ - ทหารลาว "...???..."

5.เมื่อทหารไทยขี้เหงา เห็นทหารลาวไม่ส่งสัญญาณตอบ จึงส่งสัญญาณมือต่อไป (เป็นทหารปืนใหญ่แม่นบ่?) สองมือทำท่าใส่ลูกปืนใหญ่ - ทหารลาว "...???...

6.เมื่อทหารไทยขี้เหงา เห็นทหารลาวไม่ส่งสัญญาณตอบ จึงส่งสัญญาณมือต่อไป (เป็นทหารสอดแนมแม่นบ่?) ทำท่าส่องกล้องสอดแนม

7.แล้วทหารลาวก็โกยอ้าว กลับกรม ทิ้งให้ทหารไทยงงแต๊ก!...กับอาการดังกล่าว

8.ณ กองลาดตระเวนของกองทัพทหารลาวริมฝั่งโขง "มีหยัง?..บักจ่อย" นายทหารลาวระดับหัวหน้าถามลูกน้องที่วิ่งหน้าตาตื่นมา "ข้อย..สิขอลาออกเด้อคับ" "ฮ่วยยย.....ลาออกเฮ็ดหยางงงงงง" นายทหารลาวลากเสียงยาวออกอาการสงสัยมั๊กมาก

9."ก็บักตะหานไทย นั่นแล่ว" "ส่งสันย่านมื่อมาถึงข้อย..จั๊งสี้" (ส่งสัญญาณมือถึงฉันอย่างนี้) ทหารลาวกล่าว รายงานหัวหน้าของตนเองทั้งที่ตัวสั่นงันงก

12. "ไปอัดตูดแก"
ต่ะ....แหง่วววว...........
No comments:
Post a Comment